In deze maandelijkse columns nemen de medewerkers van Stichting Welzijn Hattem (SWH) u mee in hun dagelijkse werk, waarin zij zich met hart en ziel inzetten voor het welzijn van alle inwoners van Hattem.

Aan het woord is welzijnscoach Monique Scholten.

Welzijnscoach

In mijn werk als welzijnscoach vind ik het altijd weer bijzonder: de inkijk die ik krijg in het leven van mensen. Elk contact is waardevol en leerzaam. Zo ontmoette ik laatst een 80-jarige meneer, woonachtig in het buitengebied van Hattem. Een prachtig plekje, samen met zijn trouwe hondje.

Hij werd naar ons doorverwezen door een betrokken professional die zich zorgen maakte. Meneer is ziek, heeft nauwelijks een sociaal netwerk en leeft grotendeels alleen. In zulke situaties probeer ik niet direct met oplossingen te komen. Eerst maar eens echt luisteren.

Meneer vertelt dat hij 2 echtgenotes verloren heeft, geen kinderen heeft en ongeneeslijk ziek is. Hij waardeert onze zorgen, maar is ondanks alles tevreden. Niet gelukkig, maar tevreden. Zijn grootste wens is blijven wonen in dat mooie huis in het buitengebied, met alle herinneringen om zich heen en zijn hondje. Het hondje wat hem weer een doel heeft gegeven om voor te leven.

“Elke dag stil staan bij de mooie dingen die ik die dag heb meegemaakt.”

Samen onderzoeken we wat er voor nodig is om daar zo lang mogelijk te kunnen blijven wonen.  Welke hulp hij thuis in zou kunnen schakelen als hij onverhoopt niet meer voor zichzelf zou kunnen zorgen, nadenken over -en regelen van een testament, een personenalarm aanvragen voor het geval er iets zou gebeuren en hij niemand zou kunnen bellen, indien gewenst een euthanasieverklaring opstellen en ook nadenken over wie de zorg voor zijn hondje op zich zou kunnen nemen als hij er niet meer voor kan zorgen of komt te overlijden. Hij vindt het fijn dit overzichtelijk te hebben en gaat er mee aan de slag.

Ik vraag hem wat zijn ‘geheim’ is om ondanks alle tegenslag toch tevreden te zijn. ‘Elke dag stil staan bij de mooie dingen die ik die dag heb meegemaakt en waar ik dankbaar voor ben. ‘En vandaag was een van die mooie dingen het gesprek wat wij nu hebben’.

Ik ben geraakt door zijn veerkracht. Dat is wat mijn werk zo bijzonder maakt. Want vaak weten mensen zélf wat goed voor hen is. Wij als welzijnscoaches helpen hen dat te ontdekken en praktisch vorm te geven. Het is een eer om een stukje mee te mogen lopen op hun pad.